Ik surf graag. Over het World Wide Web, dan wel te verstaan. Want echt surfen, in het water en zo, is niet mijn ding. Sporten is sowieso niet mijn ding, trouwens. Dat doe ik puur en alleen omdat het moet en dan nog liever niet. Ik ben een meester in het plannen van afspraken op de donderdagavond. Waarbij ik dan net doe alsof ik niet door heb dat donderdag mijn vaste sportavond is. En wanneer ik dan zogenaamd tot de ontdekking kom, dat ik niet kan gaan sporten, voer ik een toneelstukje op waar Het Nationaal Toneel nog een puntje aan kan zuigen! Ik schrik, sla een hand voor mijn mond (erg hoog theatergehalte) en roep verschrikt uit: “Jeetje, nou kan ik wéér niet gaan sporten! “ Waarbij ik dan schuldbewust kijk. Of beteuterd. Of allebei. Ik weet niet precies wat voor een gezicht ik trek op dat moment, maar het moet zoiets zijn. Voor de vorm pak ik mijn agenda nog even om te kijken of de afspraak misschien verzet kan worden – zodat ik toch nog kan gaan sporten – maar dan kan natuurlijk nooit. Is overmacht.

Maar ik mag dus graag surfen. Lekker relaxed achter mijn laptop. Beentjes omhoog, want dat is goed voor de bloedsomloop. Die moet natuurlijk wel gewoon door blijven gaan tijdens mijn gesurf. En soms kom ik dan – puur ter lering ende vermaeck – op een forum, waar lezeressen hun problemen voorleggen aan elkaar. En daar smul ik van! Ik lees ze met de gulzigheid van Holle Bolle Gijs. Het niveau is meestal ver beneden NAP, evenals hun IQ. Want ook daar zullen de meeste inzenders geen hoogtevrees van krijgen…

Ik houd wel van andermans problemen. Zoals: “Mijn man is na tweeëntwintig jaar huwelijk niet meer verliefd op me, maar hij houdt nog wel van me. Wat moet ik doen?” Nou, wat dacht je van de flikflak gevolgd door een driedubbele salto achterwaarts? Mocht hij dan niet opnieuw geheel in katzwijm vallen, dan heb je in ieder geval je portie dagelijkse beweging weer gehad, in de wetenschap dat hij toch wel van je houdt.

Deze scoort trouwens ook altijd hoog in mijn persoonlijke top tien: “Mijn man kijkt af en toe op pornosites. Het maakt me zo onzeker.“ Stiekem denk ik dan als ik dat lees, dat het over dezelfde man gaat. Die van dat tweeëntwintig-jarige huwelijk. Want laten we nou wél zijn: na tweeëntwintig jaar huwelijk heb je alles wel zo’n beetje gezien en gedaan met elkaar. Van sexy lingerie, tot een vibrerend badeendje en het afwerken van de hele Kamasutra en terug. Ik word persoonlijk al moe bij de gedachte alleen al, maar ik ben dan ook niet van de hele lange relaties… Want tweeëntwintig jaar tegen dezelfde blote kont aankijken, is láng hoor! Zie daar nog maar eens warm van te worden! Vind je het gek dat zo’n man weleens iets anders wil zien, gewoon ter inspiratie? Daarnaast kampen mannen die zó oud zijn dat ze al tweeëntwintig jaar een relatie hebben, ook nog weleens met hun potentie. En aangezien hij – in tegenstelling tot haar – niet zijn hele hebben en houden op een forum kwijt wil, zoekt hij naar andere oplossingen. Hij surft.

En gaat daarna alsnog ‘sporten’.